Języki indoeuropejskie , Tom I, red. L. Bednarczuka.

  źródło zdjęcia: Lubimy Czytać. Czy wiecie, że język polski należy do rodziny języków indoeuropejskich? Ale bliższy polskiemu jest sanskryt niż np. łacina czy język niemiecki. Publikacja jest pracą zbiorową, a pierwszy tom obejmuje głównie łacinę, grekę oraz języki indoeuropejskie grupy wschodniej w tym żywe i martwe. Książka jest ciekawa, zawiera mnóstwo ciekawostek, niemniej wymagana jest tutaj znajomość, nawet pobieżna, alfabetu greckiego. Konstrukcja pracy podnosi wartość dzieła. Obok informacji podstawowych o omawianym języku, jest jego historia, zasięg użytkowania, liczne teksty w oryginale, a następnie w tłumaczeniu. Myślę, że można tę pozycję polecić nie tylko filologom, ale i historykom, archeologom, czy samoukom, którzy pragną zgłębić tajniki wielu gramatyk i systemów językowych. Praca jest o tyle cenna, że dowiedzieć się można wielu naprawdę nowych rzeczy. 

Anna Świderek - Kiedy piaski egipskie przemówiły po grecku.

 źródło zdjęcia: Tezeusz.pl Trochę to dziwne, że dopiero teraz natrafiłem na tę pozycję. O okresie hellenistycznym bowiem zdarzyło mi się już pisać na tym blogu. Książka papirologa Anny Świderek pochodzi ze zbiorów Biblioteki Publicznej. Niesamowita to opowieść. Ale najpierw tło chronologiczne: treść dzieła obejmuje czasy od podboju Egiptu przez Aleksandra Wielkiego po rok 642 naszej ery, kiedy to półksiężyc zatriumfował nad całą doliną Nilu. "Piaski egipskie przemówiły po grecku" - bowiem w tym czasie greka stała się językiem międzynarodowym, "Koine" - gdzie od Rzymu po Indus użytkownicy tego języka rozumieli się bez trudu . I papirusy - powszechnie dostępny materiał w Egipcie, gdzie nawet słabo wykształceni Grecy, Greko - Rzymianie, potem Rzymianie, i Koptowie - sięgali po ten materiał pisarski i dość śmiało kreślili na nim znaki, przeważnie w alfabecie greckim. I materiał ten jest znajdowany do dnia dzisiejszego. Autorka nam jasno wskazuje, że odkryć non stop przybywa, zaś dla każdego papirologa każdy tekst, zniszczony, bądź fragmentaryczny jest bezcenny, bo oddaje wszystko to, co przeżywali jego użytkownicy. Ogrom treści jest poświęcony życiu codziennemu, codziennym troskom, problemom, ale i radościom. Tak bardzo aktualnych i dzisiaj. Edukacja, zakupy, wiązanie końca z końcem, choroby ówczesnych - to znajdujemy w książce. Autorka zwraca także uwagę na to, że zwiedzając jakiegokolwiek muzeum ze zbiorami starożytnymi - można poszukać papirusów. A do tej pory odkryć przybywa i przybywać będzie, rzucając nowe światło na okres hellenistyczny w dziejach Egiptu. 

Historia starożytnego Rzymu - Maria Jaczynowska.

  źródło zdjęcia:-> Lubimy Czytać. Egzemplarz - Biblioteka Pedagogiczna. 

Starożytny Rzym wciąż pasjonuje, wciąż zadziwia i wciąż zachwyca. Co rusz mamy jakieś nowe zdobycze na jego temat. Jest celem pielgrzymek, celem wycieczek. Warto także zapoznać się z pewnymi pozycjami, które dają nam chociażby zarys wiadomości na temat jego , zwłaszcza dziejów starożytnych. 

Taką pozycją jest książka Marii Jaczynowskiej - "Historia starożytnego Rzymu". Nie jest to nowa pozycja, starsze wydania jednak miały wiele wznowień , w swoim czasie była dość popularna, gdyż brakowało polskiego podręcznika dla studentów historii, który by był poświęcony starożytnemu Rzymowi. Z tą pozycją jest tak, że prowadzi nad chronologicznie od mitycznych początków Rzymu po jego upadek. I jest też z tą książką  nieco tak, jak z "Dziejami Grecji" Hammonda. Książka nie nowa, ale operująca miejscami pięknym językiem, zwłaszcza przy opisie warunków naturalnych starożytnej Italii. Jest to poza tym kompletne kompendium - mamy historię ludów zamieszkujących Półwysep Apeniński, historię polityczną, dzieje religii pogańskich z uwzględnieniem rosnących z czasem pozycji wyznawców wczesnego chrześcijaństwa. 

Czyta się szybko, to ważne. Są mapy, indeks, brakuje fotografii, ale plastyczność narracji powoduje, że nie odczuwamy ich braku. Książka i mnie służyła jako podręcznik do ćwiczeń i do cząstkowego egzaminu z historii starożytnego Rzymu na pierwszym roku studiów. 

Jak zauważono na Instagramie - inaczej się jednak czyta pozycję, z której "będziemy rozliczani", a zupełnie inaczej po latach, dla czystej przyjemności. 

Polecam, wróciłem po latach do lektury, z nowszych już  we własnym księgozbiorze posiadam "SPQR" Mary Beard i "Historię starożytnego Rzymu" Thomasa Martina. Ale dzieło pani Jaczynowskiej, wciąż , po latach broni się samo, i pozwala poznać  elementarne fakty z historii starożytnego Rzymu, ale także - zapewnić pewną ilość godzin relaksu.   

Stos - książki z BIblioteki Publicznej.

Planuję powoli powrót do blogowania. Wczoraj - poniedziałek - byłem w Bibliotece Publicznej i oto, co wypożyczyłem :

 

1. Stanisław Szczur - Historia Polski - Średniowiecze. 

2. Peter Heather - Odrodzenie Rzymu.

3. Marc Bloch - Społeczeństwo feudalne. 

4. Anna Świderkówna - Kiedy piaski egipskie przemówiły po grecku.

 

Czytaliście może którąś z powyższych pozycji? Ja czytam jeszcze książki z Biblioteki Pedagogicznej, ale oscyluję dalej w okolicach starożytności i średniowiecza.  

Ramzes Wielki i jego czasy - Kenneth A. Kitchen . /Biblioteka Publiczna/.

  źródło zdjęcia:-> Lubimy Czytać. Starożytny Egipt wciąż pasjonuje wielu ludzi. Zaś współczesny jest chętnym celem wypraw wczasowych i wakacyjnych. Szkoda tylko, że jak to Autor  powyższej recenzowanej książki ujął - jest wieli "piramidologów", którzy to na co dzień nie zwracają uwagi na fachową literaturę tylko sięgają po rozmaite starożytne teorie spiskowe. W powyższej książce tak nie jest, Autor to historyk. Książkę czyta się naprawdę bardzo szybko, jest zbudowana z właściwej narracji, jak i map, schematów, kolorowych zdjęć i rycin. Epoka Ramzesa Wielkiego nakreślona jest naprawdę świetnie. Oprócz historii politycznej, mamy tutaj bogate opisy życia codziennego, religijnego, a nawet sporo na temat prawa w okresie panowania Ramzesa Wielkiego. No i oczywiście - najwięcej jest o Ramzesie Wielkim, który żył bardzo długo i pozostawił po sobie między innymi - dziewięćdziesięcioro dzieci. Postać historyczna - bardzo barwna i zasługująca z pewnością na przydomek "Wielki". Pamiętać jednak musimy, że - co do starożytnego Egiptu - wciąż pojawiają się coraz to nowsze opracowania, coraz to nowsze teksty źródłowe, tak więc egiptologia non stop się zmienia. I wciąż pojawiają się nowe bądź to ustalenia, bądź teorie, bądź są opracowywane nowe wyniki badań. O tym też jest w powyższej publikacji. Wypożyczyłem, otworzyłem i lektura mnie całkiem pochłonęła. Żywa narracja, kreśląca niesamowity okres dziejów Egiptu. Polecam, zainteresowanych nie tylko starożytnym Egiptem, ale i starożytnością czy orientalistyką.

Churchill - Alfred Liebfield. / zbiór Biblioteki Publicznej/.

  źródło zdjęcia:-> Lubimy czytać. Churchill to postać nietuzinkowa, i już za życia owiana legendą. Kojarzą go chyba wszyscy. Najpopularniejsze zdjęcia to starszy pan w meloniku i cygarem w ustach. Biografia niżej omawiana miała wiele wydań. Autor  nie szczędzi głosu krytycznego wobec Winstona. Ukazanych mamy jego przodków, historię rodziny, jego edukację szkolną , działalność polityczną aż po śmierć.  Publikacja może i jest leciwa, ale jest pozycją bardzo dobrze skonstruowaną i przez to szybko się czytającą . Jak wspomniałem - Autor nie szczędzi głosów krytycznych, pozytywne opinie jednak też są zamieszczone. Bohater biografii został ukazany jako przedstawiciel typowej, ówczesnej brytyjskiej klasy wyższej, z jej przesądami, zachowaniem, stylem życia i poglądami. Chyba każdy musi sobie wyrobić własne zdanie na temat Churchilla po lekturze jego biografii. Są na pewno inne, nowsze, powyższa może przysłowiowo "trącić myszką". Jednak temat podjęty przez Autora i osoba głównego bohatera, wraz z jego bardzo dokładną charakterystyką - przemawia na korzyć dzieła. O Churchillu zaś można pisać i pisać, oraz toczyć spory, nie był czysty krystalicznie, przemawia bowiem za nim nie tylko mentalność potomka książąt, ale i Brytyjczyka, który nie widział tragedii życia codziennego poddanych brytyjskich zamieszkujących kolonie. Awanturnik, mąż stanu, pisarz, myśliciel, polityk, i osoba do bólu korzystająca z życia - taki był Churchill.

Bitwa pod Naseby - 1645 - Jarosław Wojtczak - 264 strony.

  źródło zdjęcia:-> Lubimy Czytać. Aktualnie intensywnie uczę się angielskiego, Windsorów zaś , których mam na czytniku "odstawiłem" chwilowo na bok. W moje ręce dostała się genialna książka Jarosława Wojtczaka z serii Historyczne Bitwy - Naseby 1645. Rewolucja Angielska nie jest dość popularnym wydarzeniem wśród osób, które nie zajmują się na co dzień historią. Zachęcam Czytelników bloga do jej sięgnięcia, ścięcie Karola I Stuarta jest już chyba jednak wydarzeniem dość znanym. Książka niezwykła, ale i przystępna. Ukazuje przebieg bitwy i stan uzbrojenia, ale to wszystko na o wiele szerszym tle. Mamy ukazanych tu wiele procesów: kształtowanie się armii Parlamentu i królewskich wojsk, przechylanie się raz przewagi to na jedną, to na drugą stronę, bardzo dużo o tym, co mnie interesuje - mianowicie o angielskiej reformacji i Cromwellu. Dowiemy się licznych ciekawostek, Autor ukazał też szerokie tło społeczno - ekonomiczne. I czyta się pozycję jednym tchem, została co zauważyłem - skonstruowana tak, by wszystkie elementy były równo rozłożone: militaria, polityka, religia, struktury społeczne, dyplomacja, tło międzynarodowe. Polecam . 

Historia oręża polskiego 963 - 1795. /699 stron / Tadeusz M. Nowak, Jan Wimmer.

  źródło zdjęcia: - > Lubimy Czytać . Prawdziwa to cegiełka, książka z Biblioteki Publicznej. Mimo swojej objętości czyta się ją bardzo szybko. Chronologicznie obejmuje okres od narodzin państwowości polskiej do trzeciego rozbioru. Zawiera mnóstwo czarno - białych ilustracji, jak i planów bitew.A plany bitew są już kolorowe.  Przyznam, że do tej pory dzieje oręża polskiego nie zajmowały mnie aż tak bardzo, ale po lekturze tego obszernego dzieła więcej zwracam uwagi na militaria. Książka niesamowita bo i narracja jest bardzo ciekawa, przystępna. Jest mnóstwo ciekawostek, mamy dzieje oręża nie tylko polskiego ale i innych krajów, z którymi Polska toczyła wojny. Wszystko na tle wojen. Zachęcam do lektury, jest co czytać, pełno ciekawych i przystępnych informacji. Pozwala prześledzić na tle wieków, jak bardzo zmieniała się polska wojskowość . 

Merowingowie I Karolingowie - Gustav Faber .

  źródło zdjęcia:-> Lubimy Czytać. Przepraszam za jakość zdjęcia, ale lepszego w sieci nie udało się znaleźć.

Książka ta jest książką biblioteczną. Autor w niej skupił się na ewolucji państwowej Francji i Niemiec. Mamy bardzo dużo ilustracji, wklejek, przypisów oraz jest solidna bibliografia. Także drzewa genealogiczne.  Zamieścił w niej Autor również wyniki badań archeologicznych. Czyta się dość szybko, narracja prowadzona z prawdziwą swadą, nie do końca odczuwamy to w niej, że jest to podręcznik w sumie akademicki. Bardzo dużo na temat obyczajowości, kar (mamy nawet fragmenty opisów średniowiecznych tortur), prawa, a także wykształcania się języków francuskiego i niemieckiego na terenach dawnych państw Karolingów i Merowingów. Podsumowawszy: lektura ciekawa, rzuca światło na genezę państw zachodnio - europejskich, w odbiorze niezbyt trudna i dość ciekawa. Nie jest też zbyt obszerna, oczywiście, że są nowsze ustalenia historyczne, czy archeologiczne, ale dla osób chcących zapoznać się ze średniowieczem, książka idealna.

Cztery książki, 4 recenzje.

 Źródło zdjęcia - > Lubimy czytać. Anna Świderkówna. Hellenika. Wizerunek epoki od Aleksandra do Augusta. 

Światem hellenistycznym interesuję się od dawno i przyszedł wreszcie moment na tę książkę. Anna Świderkówna stworzyła wspaniałe, obszerne, epickie dzieło, skupiające się nie tyle na historii politycznej, a co dla niej charakterystyczne - na wielu aspektach hellenizmu. Hellenizm bowiem to wszystko, co pozostało po podbojach Aleksandra Wielkiego - wszystko, co greckie wymieszane z "obcymi", nowymi elementami. Miasta greckie po podbojach Aleksandra można było spotkać nie tyle w samej Grecji już czy Italii, ale na dalekich, wschodnich obszarach, nawet w Indiach. Czyta się szybko, mimo objętości. Mnóstwo map, zdjęć, ciekawostek, poruszanych jest wiele problemów - aspektów - między innymi życie codzienne, religie, język, historia sztuki. 

  źródło zdjęcia:> Lubimy Czytać. Jan Balicki, Maria Bogucka.

Historia Holandii - dzieło dwóch historyków, jest już nieco inną książką. Wprawdzie czyta się też szybko, ale jest tutaj mnóstwo historii dyplomatycznej. Najbardziej w tym dziele interesowała mnie walka Niderlandów o niezależność. Niemniej wiele też jest o życiu codziennym, o historii sztuki,, osiągnięciach Holendrów nie tylko w ekspansji kolonialnej, co w dziedzinach różnych nauk. Ale punkt ciężkości jest położony głównie na ekspansję kolonialną tego niewielkiego państewka. Na korzyść przemawiają też mapy i tabele, schematy, nie brak ciekawostek. 

źródło zdjęcia:-> Lubimy Czytać. Jerzy Wójtowicz, Historia Szwajcarii.

Książka różni się od "Historii Holandii". Krótsza, o wiele bardziej przystępniejsza, a język narracji powoduje, że ją dosłownie chłoniemy. I została przeze mnie dość szybko przeczytana. Niesamowita opowieść k kraju, który pośród Alp i lasów stworzył Konfederację sięgającą średniowiecza, i potrafił ten swój system polityczny i niezależność obronić. Książka ważna, potrzebna, pokazuje nam wiele aspektów także życia codziennego Szwajcarów na przestrzeni wieków, dzieje Reformacji na jej terenie, pokazuje tez, że wprawdzie państwo potrafiło bronić swej suwerenności, to także było niszczone od wewnątrz rozmaitymi sporami i wojnami domowymi. 

źródło zdjęcia :-> Lubimy Czytać. Jerzy Strzelczyk - Iroszkoci w kulturze średniowiecznej Europy. 

Książka wymagająca trochę czasu. Niewiele osób wie, że odległa i niedostępna Irlandia w przeszłości byłą skarbnicą kultury antycznej. Ta książka jest specyficzna - są rozdziały szybciej "się czytające", są rozdziały wymagające większej uwagi i zaangażowania. Ale rzuca światło na wiele aspektów tego, w jaki sposób Irlandczycy i celtyccy Szkoci wnieśli swój olbrzymi wkład w rozwój cywilizacji chrześcijańskiej i średniowiecznej. Także można odnaleźć wiele ciekawostek, są też wątki polskie. Dzieło warte zaznajomienia się z nim, zawiera także mapy, ilustracje.